ఈ ఉదయం Sri Kanth K

..............
వానకి ముందు మబ్బులు కమ్ముకుని
బలమైన గాలి వీచి రహదారి పొడుగూతా
కొట్టుకుపోతుంది కదా
తెరలు తెరలుగా మట్టి

అక్కడక్కడా పడి ఉన్న కాగితాలని
దిశ లేకుండా తనతో లాక్కెడుతూ
తిప్పితిప్పి ఆకాశంలోకి విసిరివేస్తూ

మరి ఇవాళ ఉదయం
దారీ తెన్నూ లేకుండా
కొట్టుకుపోయింది నా శరీరం, హృదయం
నిన్ను తలచుకుని -

అనుకున్నాను ఇన్నాళ్ళూ
వాన రావడం ఆహ్లాదమే
అని కానీ - ధూళి రేగి, కళ్ళు చెదిరి
కమ్ముకున్న మబ్బులు
కళ్ళలోనే కురుస్తాయని 

రాసుకున్న కాగితం చిరిగిపోయి
అక్షరాలు చెరిగిపోయి
నీళ్లపై తేలిపోతాయని
ఇక నీకు చెప్పేదెవరు?

|||శ్రీకాంత్|| వర్షం

వర్షం ఎప్పుడు కురుస్తుందో నీకేమైనా తెలుసా-?
మబ్బ్లులు కమ్ముకున్న మధ్యాహ్న సమయంలో, ఆకాశంలో వొంటరిగా తిరుగాడే డేగకు తెలియదు, లేదా తలపై పుస్తకాలు ఉంచుకుని, చెట్ల కిందుగా హడావిడిగా వచ్చే అమ్మాయికి కూడా తెలియదు-
తను ఒక నల్ల గులాబి. కదిలే, మాట్లాడే నల్ల గులాబీల పొద. క్లుప్తంగా, తను మెలికలు తిరుగుతూ ప్రవహించే నల్ల గులాబీల నది. తను ఒక తుంపర కూడా-
"జీవితంలో స్పష్టంగా ఉండాలి. నాకేది కావాలో నేను కూడా నిర్ణయించుకోవాలి కదా - నేను జీవితంలో స్పష్టంగా ఉండేందుకు ప్రయత్నిస్తాను. సాధ్యమయినంత స్పష్టంగా - ఇతరులకు అస్పష్టంగా ఉన్నా సరే. అది సరే, నువ్వెందుకు ఎప్పుడూ నైరాశ్యంగా కనిపిస్తావు? తను అడిగింది.
నేను తిరిగి ప్రశ్నించాను: వర్షం ఎప్పుడు కురుస్తుందో నీకేమైనా తెలుసా?
తను తల ఊపింది. ఎటు వైపో జ్ఞాపకం లేదు. వర్షానికి తడుస్తున్న రాయిలా తన ఎదురుగా కూర్చున్నాను పచ్చికలా, నీటికి నానిన పచ్చిక మైదానంలా శరీరం విస్తరించి, తిరిగి అంతలోనే, ఎడారిలా దేహం దప్పికతో పరచుకుంటుంది. ఎల్లా అంటే, దేహంలో నెత్తురు పిడచ కట్టుకు పోయినట్టుగా.-
మరి తనేమో నడిచే వర్షం. అదే చెబుతాను తనతో. నువ్వు గులాబీవి కాదు, గులాబీ రేకుల వర్షానివి,కాదు కాదు ఒట్టి వర్షానివి అని. అప్పుడు విరగబడి నవ్వుతుంది తను. "Metaphors". మబ్బులు పగిలి మెరుపులతో చిట్లినట్టు తను మళ్ళా నవ్వి చెబుతుంది: " సరే, నేను వెడుతున్నాను. నువ్వూ ఇష్టమే కానీ, ఎప్పటికీ వర్షం కురుస్తూనే ఉండదు ". నేనూ నవ్వాను. కానీ అది ఎడారి గాలి. నేను అన్నాను: "కానీ నాకు ఎప్పటికీ కురిసే వర్షమే కావాలి, మరే వర్షమూ కాదు." తను నవ్వి వెళ్ళిపోయింది. అతను అనువదించుకోలేకపోయాడు. నవ్వు - వర్షం. ఎవరైనా
వర్షాన్ని అనువదించగలరా? పోనీ, వర్షంలోని ఒక చినుకునైనా? వర్షంలో తడిచే భూమీ చెప్పలేదు. భూమిపై వీచే మొక్కలూ చెప్పలేదు. మొక్కలపైకి వంగిన వృక్షాలూ చెప్పలేదు. ఏదీ అనువదించలేని, చెప్పలేని వర్షం. మరి ఇంతకూ, వర్షం ఎప్పుడు కురుస్తుందో మీకేమైనా తెలుసా? మబ్బుల నీడ కమ్ముకున్న మధ్యాహ్న సమయంలో
వర్షంలో వంటరిగా తిరుగాడే డేగకీ తెలియదు. తలపై పుస్తకాలు ఉంచుకుని, చెట్ల కిందుగా హడావిడిగా వచ్చే అమ్మాయిని గమనించే నాకూ తెలియదు!
---------------------------------------------
23/06/2013

ఒక చిన్న వాన - Sri Kanth K

---------------
పొరల పొరల ఎండ తెమ్మరలపై చల్లని గాలిని ఊదుతూ
వాన పడటం మొదలైతే

నా నాలుగేళ్ల పిల్లవాడు రివ్వున, పిచ్చుకలా పరిగెత్తి అలా
బాల్కనీలో నుల్చుని, ఇనుప
ఊచలలోంచి చేతిని చాపి- 'దా
దా, రమ్మంటుంటే' అని అరుస్తా

ఉంటే, నక్షత్ర ప్రసారాలు లేని ఓ
శాంతిమయ సమయంలో నేను
నా గదిలో కూర్చుని, ఇదేదో తొలిసారిగా ఇల్లులా ఉందే అని

అబ్బురపడే విస్మయంలోంచి తేరుకుని
ఆ నాలుగేళ్ల పిల్లవాడిని అడిగాను ఇలా:
'ఒరే అబ్బాయీ, ఎవరిని నువ్వు, అలా
నిలువెత్తు సంతోషంతో ఎగిరెగిరి పిలుస్తూ ఉన్నదీ?" అని అంటే

ఇక అ పిల్లవాడు, కళ్ళల్లో రంగురంగుల ఆకాశాలూ జలపాతాలూ
మెరుపులతో మెరుస్తా ఉంటే
భుజాలకి రెక్కలొచ్చి, అక్కడే
గిర్రుగిర్రున తిరుగుతూ చెభ్తాడు:

'వానని నాన్నా వానని. చూడ్చూడు నాన్నా చూడ్చూడు
నా వేళ్ళని ఈ వాన ఎలా కొరుకుతుందో' అని చెబితే, సరిగ్గా
అప్పుడే ఒక ఇంద్ర ధనుస్సుగా మారిన

గూటిలో కూర్చుని, తడిచిన రెక్కలని
విదుల్చుకుని, ముక్కుతో మెడ కింద
రుద్దుకుంటూ ఇదిగో ఇలా ఈ పదాలు రాస్తున్నాను, శరీరం

అంతా నిండిపోయి, వేణువోలె మ్రోగే
గాలితో చెట్లతో రాలే ఆకులతో దారి
పక్కగా సాగే నీటిపాయలతో ఊరికే

చల్లగా పరచుకున్న మీ హృదయాల వంటి నీడలతో, ఇక
అంతిమంగా ఆగీ ఆగీ, అంచులని
వొదలలేక, వొదిలి వేసే చినుకులతో.

అది సరే కానీ, వర్షం పడిందా మీలో అక్కడ ఈ వేసవి సాయంత్రాన?
___________________________________________
*రాయొద్దని అనుకుంటూనే ఇది. -02-04-2012-